Διαβάστε την παρακάτω επιφυλλίδα και γράψτε ένα σύντομο κείμενο (περίπου 80 λέξεων) σχετικά με το πώς κρίνετε από την προσωπική σας εμπειρία τη χρήση των νέων περιβαλλόντων επικοινωνίας (webex, zoom...). Προσφέρουν τη δυνατότητα για πραγματική επικοινωνία; Είναι απλώς ένα εργαλείο που εξυπηρετεί μια ειδική συνθήκη; Ποιες δυνατότητες θα επιθυμούσατε να έχουν επιπλέον οι πλατφόρμες αυτές ώστε να ενισχυθεί η λειτουργικότητά τους;
«Η
κλειδαρότρυπα του zoομ», επιφυλλίδα της Λένας Παπαδημητρίου στο Protagon.gr
(24.05.2020) - υπέστη διασκευή
Η εν
εξελίξει «κουλτούρα του Zoom» που κατέλαβε τη ζωή μας από την αρχή της
πανδημίας (τη βαφτίζω έτσι χάριν οικονομίας, δεδομένου ότι υπάρχουν πολλές
συγγενείς πλατφόρμες) έχει ένα αναπάντεχο πλεονέκτημα. Σου δίνει μια σπάνια
ευκαιρία να εισβάλεις στον προσωπικό χώρο του άλλου και να ξεκλέψεις «υλικό»
που σε καμία άλλη περίπτωση δεν θα σου ήταν προσβάσιμο. […]
Παραθέτω ένα μικρό μωσαϊκό προσωπικών
στιγμών κλεμμένων από διαδικτυακές πλατφόρμες μεσούσης της πανδημίας. Ηχηρό
ροχαλητό σκύλου κατά τη διάρκεια μαθήματος ισπανικών (με μαθητές ενήλικες).
Στέλεχος τράπεζας που πατάει το mute την ώρα της teleconference για να παίξει
στα μουλωχτά λίγη κιθάρα· μόνο που κάποια στιγμή ξεχνάει το mute και τον
παίρνουν χαμπάρι. […] Διαδικτυακοί αρραβώνες με ποτήρια σαμπάνιας και τη μητέρα
του γαμπρού να σκουντάει τον πατέρα του γαμπρού, ο οποίος αφαιρείται.
Επαγγελματική σύσκεψη με πολλούς συμμετέχοντες, στην οποία ο επικεφαλής
εμφανίζεται, χωρίς να το έχει αντιληφθεί, ανάποδα, δηλ. με το κεφάλι στο κάτω
μέρος της οθόνης και το στήθος στο ταβάνι, ενώ οι υπόλοιποι προσπαθούν (επί
ματαίω) να μείνουν σοβαροί και να τον ειδοποιήσουν. […]
Τα παιδιά, επίσης, είναι πάντα ένας
αστάθμητος παράγων. Κάποια κάδρα θεωρούνται πλέον κλασικά. Πάρτε για παράδειγμα
εκείνους που κάνουν το λάθος να επιλέξουν για φόντο μια πόρτα. Αυτή μπορεί ανά
πάσα στιγμή να ανοίξει με πάταγο και από μέσα να εμφανιστεί π.χ. α) ένας
αγουροξυπνημένος έφηβος με την έκφραση «Τι κάθεστε και λέτε όλη μέρα», ο οποίος
προσπερνάει επιδεικτικά και πηγαίνει στο ψυγείο να πιει γάλα από το μπουκάλι ή
β) ένας απαυδισμένος από την παρατεταμένη κλεισούρα τρίχρονος, ο οποίος
θρονιάζεται στην αγκαλιά του μπαμπά ή της μαμάς με το δάχτυλο στο στόμα (το
βγάζει μόνο για να φωνάξει «Είμαι κακός!»). Εκεί ο γονιός πρέπει να επιδείξει
τα απαράμιλλα πατρικά/ μητρικά αντανακλαστικά του, ενώ οι λοιποί παριστάμενοι προσπαθούν
να δείξουν ευγένεια και ανεκτικότητα.
Πολλά από τα λάθη και τις αδιανόητες
κωμικοτραγικές αυτές «ρωγμές» πάνω στην οθόνη αποδίδονται στο ότι η συνθήκη
αυτή επικοινωνίας είναι καινούργια. Η «κουλτούρα του Zoom» εξαπλώθηκε και η
ίδια σαν πανδημία, χωρίς να προλάβει να αφομοιώσει και να αφομοιωθεί (διόλου
τυχαίο ότι η ομώνυμη πλατφόρμα, από 10 εκατoμμύρια χρήστες τον περασμένο
Δεκέμβριο, έφτασε στα 200 εκατ. στα μέσα του περασμένου Μαρτίου). […]
Προσωπικώς, είμαι σχεδόν πεπεισμένη ότι εκατομμύρια άνθρωποι ανά τον πλανήτη
έσπευσαν το σύντομο αυτό διάστημα να αγοράσουν ή να φέρουν βιβλία από την
αποθήκη, προκειμένου να έχουν γεμάτες βαρύτιμους τόμους βιβλιοθήκες: το πιο σικ
φόντο (κυρίως για πολιτικούς, καλλιτέχνες κ.ο.κ.) την ώρα της τηλεδιάσκεψης.
[…]
Κάποιοι
βέβαια ήδη μιλούν για «Zoom fatigue», δηλαδή για κόπωση. Είναι ο εκνευρισμός με
την εικόνα που παγώνει, με το χακάρισμα («Zoombombing»), με τους διαδοχικούς
μονολόγους, με την έλλειψη οπτικής επαφής (ο άλλος δεν κοιτάζει εσένα, αλλά τον
εαυτό του, π.χ. αν έχει σακούλες στα μάτια του), με τον «Ζoom bore» (εκείνον
τον βαρετό που μιλάει μόνος του ή πάνω από όλους), με την απουσία ακόμα ενός
κώδικα καλών τρόπων κ.ο.κ.
Πάνω από όλα, βέβαια, είναι τα νεύρα με
όλο αυτόν το βίαιο συγκερασμό δημόσιου και ιδιωτικού που τελικά
πολλαπλασιάζει τον απόηχο της δικής σου φωνής, κατακερματίζοντας την
επικοινωνία σε μικρές οθόνες. Μια δεκαπεντάχρονη νεαρή μού απέδωσε νομίζω αριστοτεχνικά
όλο αυτό το χαοτικό κενό στην επικοινωνία, καθώς μου μιλούσε για την ατμόσφαιρα
στα διαδικτυακά μαθήματα που κάνει. «Είναι κάτι πολύ περίεργο. Ενώ ξέρεις ότι
είσαι στο δικό σου χώρο, είναι σαν να είσαι την ίδια στιγμή κάπου αλλού».
Η
«κουλτούρα του Ζοοm» δεν έχει αποκτήσει ακόμη το δικό της manual·
λογικό, δεδομένου ότι βρίσκεται συνεχώς υπό διαμόρφωση. Μέσα όμως από όλο αυτό
το χάος, χωρίς τη μαγική ροή της ζωντανής επαφής, με τις κατακερματισμένες
οθόνες και τα ποτισμένα φόβο ομιλούντα κεφαλάκια που πασχίζουν να δημιουργήσουν
μια στοιχειώδη σχέση, διαφαίνεται κάτι απόλυτα οργανωμένo. Αυτή η απέλπιδα
ανάγκη να διατηρήσεις, μέσα στην πανδημία, ένα κάποιο κομμάτι ανθρώπινης
επικοινωνίας.
Λεξιλόγιο:
συγκερασμός: συνδυασμός αντιθέσεων ή διαφορών
manual: βιβλίο που
περιλαμβάνει οδηγίες χρήσης
απέλπιδα (αιτιατική του επιθέτου «άπελπις»): αυτός για τον
οποίο δεν υπάρχει ελπίδα αίσιας έκβασης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου