Κείμενο για το μάθημα της Ν.Ε. Γλώσσας Β4 Γυμνασίου

Generation Mall

(Έρευνα του Αλ. Διακοσάββα, πηγή: www.lifo.gr, 8.11.2017 – υπέστη διασκευή)

Δεν είναι εύκολο να αναμετρηθείς με άτομα από τα οποία σε χωρίζει ένα σεβαστό ηλικιακό χάσμα· ειδικά αν δεν είσαι εξοικειωμένος και εξασκημένος με παιδιά, ανίψια, βαφτιστήρια. Υπήρχαν στιγμές στη συζήτησή μου με αυτά τα έξι δεκαπεντάχρονα, με τα οποία επισκέφθηκα ένα βράδυ Παρασκευής το Mall, δηλαδή το εμπορικό κέντρο του Αμαρουσίου, που πραγματικά δεν καταλάβαινα τι μου έλεγαν και αναγκαζόμουν να διακόπτω για να ζητώ επεξηγήσεις – όχι γιατί δεν έχω επαφή με τη νεανική κουλτούρα, όχι γιατί τα παιδιά δεν μιλούσαν σωστά, όχι γιατί το gap^* ανάμεσά μας είναι τεράστιο –είμαι 30 και είναι 15–, αλλά γιατί είναι αναπόφευκτη η «άλλη γλώσσα» που αρχίζεις να μιλάς όσο απομακρύνεσαι ηλικιακά από τα sweet fifteen^* και την εφηβεία γενικότερα. Επίσης, τα δεκαπεντάχρονα είναι Σφίγγες. Θέλει τρόπο και μαεστρία για να σε εμπιστευτούν και να σου αφήσουν μια χαραμάδα να πάρεις μάτι στον απίστευτο κόσμο τους. Εγώ, όμως, έκανα το λάθος και ξεκίνησα την κουβέντα μας ρωτώντας τα ποιο είναι το αγαπημένο τους μάθημα στο σχολείο και τι θέλουν να γίνουν «όταν μεγαλώσουν». Πανωλεθρία! Έτσι πέρασε ώρα για να τα κερδίσω, να λυθούν και να αρχίσουν να μου μιλάνε για πραγματικά ενδιαφέροντα πράγματα της γενιάς τους, της Generation Z,  που καλύπτει τα άτομα τα οποία έχουν γεννηθεί από τα μέσα των '90s ως τα μέσα των '00s˙ μια γενιά που, όχι απλώς γεννήθηκε και μεγαλώνει μέσα στο Ιnternet, παίζοντας στα δάχτυλα την τεχνολογία, αλλά η ζωή τους κινείται μέσα στα social media^* […]

Γιατί στο Mall (και πού αλλού;)

     Η αλήθεια είναι ότι αναζητώντας το λόγο που τα σημερινά παιδιά αρέσκονται να ξημεροβραδιάζονται τόσο πολλές ώρες σε έναν μεγάλο, αλλά πεπερασμένης έκτασης και «κλειστό» χώρο, κατάλαβα πως οι αιτίες είναι μάλλον σχετικά απλές. Ό,τι θέλει να κάνει ένας δεκαπεντάχρονος, ό,τι τον ενδιαφέρει (εκτός από τα σπορ και τα ομαδικά αθλήματα, αλλά αυτά είναι ειδική κατηγορία) υπάρχει σε μεγάλη κλίμακα σε ένα mall^*. Αυτά που τις προηγούμενες δεκαετίες έβρισκαν στην «αλάνα» και μετέπειτα στις πλατείες, στις σχολικές πιάτσες, στα μπιλιαρδάδικα, στα ουφάδικα^* και στις μεγάλες αλυσίδες γνωστών ταχυφαγείων στα Εξάρχεια, στην Κηφισιά, στο Μαρούσι, στο Περιστέρι, στην πλατεία Μαβίλη, στην Αγία Παρασκευή και στη Νέα Σμύρνη, ανάλογα με το background^*, τον τόπο διαμονής και τη φυλή που ανήκε ο κάθε μαθητής, τώρα τα βρίσκουν συγκεντρωμένα όλα εκεί. «Είναι all day long* η φάση, θα κάνουμε βόλτα στα μαγαζιά, είτε θέλουμε να ψωνίσουμε είτε όχι, θα φάμε κάτι, μετά θα πάμε για καφέ, θα δούμε ταινία, μπορεί να ξαναφάμε ή να πάμε για bowling», μου λένε. Έτσι μπορεί να περάσουν όλο τους το Σάββατο και κατά τη διάρκεια της ημέρας θα πετύχουν φίλους, συμμαθητές και γνωστούς, καθώς οι παρέες θα εναλλάσσονται σε ένα συνεχές mingling^*: με άλλους θα πάνε το πρωί, με άλλους θα συνεχίσουν τη μέρα τους και με άλλους θα καταλήξουν το βράδυ, οι μεγάλες παρέες σπάνε και δυάδες και τριάδες ενώνονται – πάντως, η ώρα περνά χωρίς να το καταλάβουν. Αλλά και οι μαμάδες νιώθουν ασφάλεια, γνωρίζοντας ότι τα παιδιά τους είναι συγκεντρωμένα εκεί. Το μπάτζετ^* των παιδιών δεν είναι απαραίτητα υψηλό για όλες τις παραπάνω δραστηριότητες: διατείνονται ότι και με 10 ευρώ μπορούν να περάσουν όλη τη μέρα τους στο mall, εφόσον δεν έχουν σκοπό να ψωνίσουν – αν και ο μέσος όρος που ξοδεύουν σε τέτοιες πολύωρες επιδρομές είναι τα 20 ευρώ.  […]

Εφηβικός μιμητισμός 2017

[…]

     Και όσον αφορά την εξωτερική εμφάνιση, το στυλ, τα ντυσίματα που κυριαρχούν; Κι εδώ έχουν πολύ συγκεκριμένα πράγματα να μου αναφέρουν: οι σκέιτερ με ψηλή κάλτσα και Vans. Όλες οι σκεϊτάδικες μάρκες, χωρίς απαραίτητα να κάνουν σκέιτ αυτοί που τα φοράνε. […]Το μαλλί «μπόμπα», δηλαδή το κούρεμα με την «ψιλή» που «το κάνουν πολλοί και σε κανέναν δεν πηγαίνει». Τα σκουλαρίκι στον λοβό του αυτιού, στην έλικα ή στον τράγο, ή συνδυασμοί αυτών, ενώ στα κορίτσια κυρίως το septum^* στη μύτη, «σαν ταύρος». Το ξύρισμα μέρους των φρυδιών. […]

Τι είναι «κάγκουρας» σήμερα;

     Εδώ ξεσπαθώνουμε. Τους ρωτώ διστακτικά, «υπάρχουν ακόμα κάγκουρες», για να ακούσω μια γαλαρία να φωνάζει «ουυυυυυ»! Ανέκαθεν η έννοια του «κάγκουρα» και της «καγκουριάς» προκαλούσε μια γοητεία με τον ορισμό και τα χαρακτηριστικά της, τα οποία αλλάζουν και προσαρμόζονται από γενιά σε γενιά, διατηρώντας ωστόσο αναλλοίωτη την ουσία. Εδώ τα παιδιά αρχίζουν μανιωδώς να ψάχνουν εικόνες από γνωστούς τους στο Instagram ή να μου δείχνουν άτομα που περνούν έξω από το εστιατόριο όπου καθόμαστε. «Αυτό είναι κάγκουρας, αυτό που περνάει τώρα! Καγκουριά είναι η δυνατή μουσική από πειραγμένα αυτοκίνητα, με αλλαγμένα ηχεία και εξάτμιση. […] Στην ηλικία τους όμως; Tο μαλλί μπόμπα που σου είπαμε πριν, το μουσάκι goatee^*, οι χαμηλοκάβαλες φόρμες…,τα αμάνικα φανελάκια, το να ακούς Φι Βήτα Σίγμα και άλλα τέτοια συγκροτήματα ελληνικού ραπ – και να φοράς συνέχεια μπλούζες από lives τους». Επίσης, διαχρονικά, οτιδήποτε είναι «μαϊμού», τα fake brands^*, ισοδυναμεί με καγκουριά. «Μπορείς όμως να είσαι κάγκουρας και με κανονικά ρούχα, το θέμα είναι η συμπεριφορά.

Λεξιλόγιο: gap: χάσμα, sweet fifteen: η «γλυκιά»/αγαπημένη ηλικία των 15 ετών,  social media: μέσα αλληλεπίδρασης και επικοινωνίας ανθρώπων μέσω διαδικτυακών κοινοτήτων - αλλιώς: μέσα κοινωνική δικτύωσης, mall: εμπορικό κέντρο, ουφάδικα: μαγαζιά με ηλεκτρονικά παιχνίδια, background: (ταξικό-πολιτιστικό) υπόβαθρο, all day long: καθ’ όλη την ημέρα, mingling: ανακάτεμα, μίξη, μπάτζετ: υπολογισμός της δαπάνης, septum: σκουλαρίκι που μπαίνει στην περιοχή του χόνδρου της μύτης, goatee: το «μούσι του τράγου», fake brands: μάρκα/εμπορικό σήμα «μαϊμού»

Ασκήσεις:

1.      Για ποιους λόγους, σύμφωνα με το κείμενο, τα σημερινά παιδιά «αρέσκονται να ξημεροβραδιάζονται» στους χώρους ενός εμπορικού κέντρου; 

2.      Να βρείτε τη δομή και τον/τους τρόπο/-ους ανάπτυξης της δεύτερης παραγράφου του κειμένου («Η αλήθεια είναι» … «τα 20 ευρώ»).

3.      Να βρείτε το υποκείμενο των ρημάτων στις παρακάτω προτάσεις (Όπου έχετε περίοδο λόγου με περισσότερες της μιας προτάσεις να δηλώσετε ποιες είναι οι προτάσεις αυτές):

Δεν είναι εύκολο να αναμετρηθείς με άτομα από τα οποία σε χωρίζει ένα σεβαστό ηλικιακό χάσμα· ειδικά αν δεν είσαι εξοικειωμένος και εξασκημένος με παιδιά, ανίψια, βαφτιστήρια.

Επίσης, διαχρονικά, οτιδήποτε είναι «μαϊμού», τα fake brands^Û, ισοδυναμεί με καγκουριά. «Μπορείς όμως να είσαι κάγκουρας και με κανονικά ρούχα, το θέμα είναι η συμπεριφορά.