Νεοελληνική Λογοτεχνία Α' Γυμνασίου (Α3 και Α4)

Να δώσετε ένα διαφορετικό τέλος στην ιστορία του κειμένου "Τα κόκκινα λουστρίνια" της Ειρήνης Μάρρα (σελ. 160-162 του σχολικού βιβλίου).
Εναλλακτικά:
Υποθέστε πως τα παπούτσια που κατασκευάζει ο νεαρός τσαγκάρης του κειμένου αποκτούν φωνή και μιλούν. Τι θα έλεγαν και σε ποιον; Δημιουργήστε ένα σύντομο κείμενο περίπου 100 λέξεων.

Αρχαία Ελληνικά Β' Γυμνασίου (Β1 και Β4)

Να διαβάσετε τον Λεξιλογικό πίνακα της σελ. 47 (Ενότητα 6). Αναζητήστε σε ένα Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας τις σημασίες των λέξεων: "παραπειστικός", "πειθαναγκάζω" και "διαπιστευτήριο" και σχηματίστε από μία πρόταση στην οποία να περιλαμβάνεται καθεμιά από τις τρεις λέξεις. Λύστε τις ασκήσεις 1,2 και 3 του βιβλίου σας (σελ. 47, 48).

Ν.Ε. Γλώσσα Β' Γυμνασίου (Β4)

Διαβάστε την παρακάτω επιφυλλίδα. Ποιες οι δικές σας σκέψεις και συναισθήματα για το τέλος της φετινής σχολικής χρονιάς; Γράψτε ένα σύντομο κείμενο.  

«Το άδοξο τέλος του σχολείου», επιφυλλίδα της Λένας Παπαδημητρίου στο Protagon. gr 17.05.2020

[…]  «Πολύ άδοξο το τέλος του σχολείου για τα παιδιά της Γ’ Λυκείου», μου εξομολογείται καθηγήτρια σε δημόσιο λύκειο της Αθήνας. «Όλο αυτό που συμβαίνει τους στερεί το δικαίωμά τους να πουν αντίο. Ο αποχαιρετισμός αυτός είναι πολύ σημαντικός, ειδικά για τα παιδιά που φέτος βιώνουν το οριστικό τέλος της σχολικής ζωής τους. Ο γιος μου, που διαβάζει για τις Πανελλαδικές, θέλει να πάει στο σχολείο, όχι τόσο για τα μαθήματα, αλλά για να μπορέσει να πει ένα “γεια” στους συμμαθητές και τους καθηγητές του. Το σχολείο είναι ένας ολόκληρος κόσμος. Είναι τεράστια απώλεια να χάσεις το τέλος της χρονιάς: τις πλάκες με τους καθηγητές, τα μπουγέλα (που δεν επιτρέπονται, αλλά κάθε χρόνο γίνονται), τις εξόδους, τα σχέδια για το πρώτο “ενήλικο” καλοκαίρι».

[…]

Για όσους διαβάζουν πυρετωδώς για τις Πανελλαδικές, χάνεται και αυτή η ενδυναμωτική προσδοκία του πρώτου ξέφρενου, «ενήλικου» μετά. «Τελειώνω το σχολείο και αισθάνομαι ότι όλο αυτό δεν έχει γίνει ομαλά, ότι κάτι δεν έχω χορτάσει», μου λέει άλλη 18χρονη νεαρή από δημόσιο σχολείο της Αττικής. «Κανονικά θα κάναμε μια γιορτή, θα ντυνόμασταν, θα βγάζαμε φωτογραφίες και, όποιος ήθελε, έναν λόγο για το τι του άφησε το λύκειο… Ειδικά όταν διαβάζεις γα τις εξετάσεις και πέφτεις καμιά φορά ψυχολογικά, είναι ωραίο να ονειρεύεσαι τις διακοπές, το πρώτο αυτό καλοκαίρι… Φέτος, όμως, δεν έχω τι να περιμένω, είναι όλα στον αέρα…».

«Seniors, έχουμε γλυκόπικρα νέα όσον αφορά την αποφοίτηση της τάξης του 2020». Έτσι ξεκινούσε το μέιλ που έλαβε προ ημερών η 18χρονη Δάφνη, Ελληνοαμερικανίδα που φοιτά στο Berkeley High στην Bay Area τού Σαν Φρανσίσκο. «Επειδή χάνουμε φέτος ακόμα και το prom, το χορό που περιμένουμε όλοι εδώ και χρόνια, το σχολείο μου έχει προσλάβει μια εταιρεία digital marketing να μας διοργανώσει τουλάχιστον μια διαδικτυακή τελετή αποφοίτησης!».

 Το παραπάνω μέιλ περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, οδηγίες για το πώς οι seniors (δηλαδή οι της Γ΄Λυκείου) θα παραλαμβάνουν κατά αλφαβητική σειρά την τήβεννο και τη λοιπή εξάρτυση για την ψηφιακή αποφοίτηση που θα λάβει χώρα στις 12 Ιουνίου και θα ανέβει στο YouTube. Οι γονείς της τι λένε; «Μου έχουν πει να κάνουμε κάτι εδώ στο σπίτι, αλλά prom με τη μαμά και τον μπαμπά;». «Οι ίδιοι άλλωστε έχουν πιο σοβαρά θέματα να λύσουν» συμπληρώνει, εξηγώντας μου τις οικονομικές δυσκολίες που έχουν ανακύψει.

Σημειωτέον ότι η απώλεια του προαναφερθέντος «prom» είναι ιδιαίτερα τραυματική για τους αμερικανούς εφήβους (κάτι παραπάνω από σαφές για όποιον έχει δει αμερικανικό σινεμά και αμερικανική τηλεόραση). Διόλου τυχαίο ότι το Διαδίκτυο έχει φέτος κατακλειστεί από (συχνά λίαν κιτς) βίντεο από θλιμμένους/ες αποφοίτους με σμόκινγκ και τουαλέτες ζαχαροπλαστείου να κοιτούν απορημένοι/ες τον φακό μέσα από την κουζίνα του σπιτιού τους. Μάλιστα, η πλατφόρμα Zoom προσφέρει και ειδικά πλουμιστά φόντα για prom.

[…]

Και σε πολλά ελληνικά σχολεία γίνονται σήμερα υπόγειες διαβουλεύσεις για την αποκατάσταση αυτής της απουσίας, π.χ. σύλλογοι γονέων καταστρώνουν σχέδια για τη δημιουργία αποχαιρετιστήριου φιλμ (με όλα τα παιδιά να λένε ένα “γεια” από το υπνοδωμάτιό τους), ενώ σε κάποια ιδιωτικά παλεύουν ακόμα να διασώσουν ό,τι μπορούν από το γκλάμουρ του «commencement» της Γ΄Λυκείου. Ακόμα και νηπιαγωγεία και παιδικoί σταθμοί αγωνίζονται να ενορχηστρώσουν ένα μικρό αντίο (για να έχουν οι μπόμπιρες να θυμούνται κάτι παραπάνω από τη μαμά και τον μπαμπά να περιλούζουν με χλωρίνη το σπίτι).

 «Ο επίλογος της σχολικής χρονιάς είναι πάντα και σε όλες τις βαθμίδες σημαντικός. Όσο και ο πρόλογος», μου αναφέρει η διευθύντρια ιδιωτικού παιδικού σταθμού της Αθήνας. «Οι γιορτές και οι εκδηλώσεις δίνουν χρόνο και χώρο εντός μας, τόσο ως βίωμα όσο και ως διεργασία να συναντηθούμε και να αποδεχτούμε ένα τέλος. Το τέλος της συνθήκης που μας συντρόφευσε έναν ολόκληρο χρόνο. Γι’ αυτό υπάρχει συχνά συγκίνηση, γέλιο, κλάμα. Όλοι όσοι συμμετέχουμε, αναπολούμε, ανατρέχουμε, είτε θέλουμε είτε όχι, σε ό,τι τελειώνει, γιορτάζουμε, όμως, και με λίγο φόβο για το άγνωστο, την προσδοκία για την καινούργια αρχή».

 Παρατηρώ τον λίγο χλωμό από την κλεισούρα 12χρονο γιο μου, την ώρα που κάνει ένα ακόμα διαδικτυακό μάθημα. Φέτος τελειώνει το Δημοτικό (σε δημόσιο σχολείο) και υπό κανονικές συνθήκες θα απολάμβανε τον Ιούνιο τη γιορτή των «μεγάλων», που αποχαιρετούν και αλλάζουν εκπαιδευτική βαθμίδα και σχολείο. Η δασκάλα του κάνει ό,τι μπορεί για να τον στηρίξει, οι γονείς όλο και κάτι (ψηφιακό πάλι) θα σκαρφιστούμε. Είμαι σχεδόν πεπεισμένη ότι ουδείς μας έχει πάρει αληθινά πρέφα τι του έχει αφήσει (σε αυτόν και τους συμμαθητές του) η βίαιη διακοπή από το σχολείο…

Ίσως τελικά ο κορονοϊός να επιτέλεσε ένα θεάρεστο έργο. Απάλλαξε τους γονείς από αυτήν την εναγώνια κατασκευή «σούπερ γουάου» αναμνήσεων των τελευταίων ετών. Δεν χρειάζεται η αποφοίτηση της Στ’ Δημοτικού να εορταστεί σώνει και καλά με γύρο της Ισπανίας ή αυτή της Γ ΄Γυμνασίου με πάρτι και επίσκεψη στο CERN. Τα παιδιά χρειάζονται αυτό που τους στέρησε η πανδημία: τον απλό, «σάρκινο» αποχαιρετισμό μέσα στο σχολείο τους, με τους δάσκαλους, τους καθηγητές και τους συμμαθητές τους. 

Λεξιλόγιο:
prom: συντομογραφία της λέξης "promenade". Επίσημος χορός αποφοίτησης στα αμερικανικά λύκεια και κολλέγια
τήβεννος: μακρύ, ριχτό σκουρόχρωμο ένδυμα με φαρδιά μανίκια και διακοσμητικές ταινίες γύρω από τα μανίκια και το λαιμό που φορούν δικαστές και πανεπιστημιακοί σε επίσημες τελετές ή περιστάσεις καθώς και οι απόφοιτοι των κολλεγίων την ημέρα της αποφοίτησης
commencement: τελετή απονομής τίτλου σπουδών (απολυτηρίου από το σχολείο, πτυχίου)

Ν.Ε. Γλώσσα Α' Γυμνασίου

Αφού διαβάσετε το παρακάτω κείμενο, να βρείτε σε ποια έγκλιση (Οριστική, Υποτακτική, Προστακτική) βρίσκονται τα ρήματα του αποσπάσματος που είναι υπογραμμισμένο και να αναφέρετε ποια σημασία δηλώνει η χρήση της συγκεκριμένης έγκλισης (το πραγματικό, το δυνατό, το πιθανό, απορία, παράκληση, προσταγή κ.ά.)

Θυμάμαι μια συζήτηση με γονείς δημόσιου σχολείου, σε εκείνες τις ανυποψίαστες, προ κορονοϊού εποχές. Αφορούσε την τελετή αποφοίτησης μαθητών της Στ’ Δημοτικού, η οποία συνοδευόταν υποχρεωτικά και από επταήμερη εκδρομή στη Ρώμη. «Και τι γίνεται με τα παιδιά που δεν μπορούν να δώσουν τα 600 ευρώ για τις επτά μέρες στο εξωτερικό;», είχε τολμήσει κάποιος να ρωτήσει. «Τι να κάνουμε! Θα πάνε όσα μπορούν», είχε απαντήσει μια μητέρα. 

Η Covid-19 ήρθε εφέτος να βάλει τέλος στα μεγαλεπήβολα σχέδια (γονιών και εκπαιδευτικών) για την αποφοίτηση, σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Μόνο που έβαλε Χ και στα λιγότερο μεγαλεπήβολα, ακόμα και στα αυτoνόητα σχέδια· σε όλα εκείνα τα μικρά και μεγάλα τελετουργικά αποχαιρετισμού στο τέλος της σχολικής χρονιάς. 

Μεγάλη πληγείσα βέβαια η φετινή Γ΄Λυκείου, το μεγάλο θύμα του SARS-CoV-2 ανά τον πλανήτη. «Πολύ άδοξο το τέλος του σχολείου για αυτά τα παιδιά», μου εξομολογείται καθηγήτρια σε δημόσιο λύκειο της Αθήνας. «Όλο αυτό που συμβαίνει τους στερεί το δικαίωμά τους να πουν αντίο. Ο αποχαιρετισμός αυτός είναι πολύ σημαντικός, ειδικά για τα παιδιά που φέτος βιώνουν το οριστικό τέλος της σχολικής ζωής τους. Ο γιος μου διαβάζει για τις Πανελλαδικές.  Να πάει στο σχολείο; Ναι, θα το κάνει, όχι τόσο για τα μαθήματα αλλά για να  πει ένα “γεια” στους συμμαθητές και τους καθηγητές του. Το σχολείο είναι ένας ολόκληρος κόσμος. Ας μη γινόμαστε δραματικοί αλλά αποτελεί μεγάλη απώλεια  το ότι δεν θα ζήσουν φέτος οι μαθητές το τέλος της χρονιάς. Τις πλάκες με τους καθηγητές, τα μπουγέλα (που δεν επιτρέπονται, αλλά κάθε χρόνο γίνονται), τις εξόδους, τα σχέδια για το πρώτο “ενήλικο” καλοκαίρι. Τι να κάνουμε»;

(Απόσπασμα από την επιφυλλίδα "Το άδοξο τέλος του σχολείου» της Λένας Παπαδημητρίου, Protagon.gr, 17.05.2020)

Ν.Ε. Γλώσσα Β' Γυμνασίου (Β4)

Αφού διαβάσετε τα παρακάτω κείμενα και συνδυάσετε τις πληροφορίες τους με όσα αναφέρθηκαν στο μάθημα αλλά και με την επιφυλλίδα «Νέο φρούτο, οι ενήλικοι υπερφυσικοί μπεμπέδες» της Λένας Παπαδημητρίου (Protagon.gr, 13.01.2020), που αναρτήθηκε στο μπλογκ την 1η Μαΐου 2020, να γράψετε μία έκθεση, με έκταση περίπου 200-250 λέξεις, με το εξής θέμα: 

Ένας αγαπημένος σας φίλος, που θα φοιτήσει τη νέα σχολική χρονιά στην Γ' Λυκείου σάς έχει εκμυστηρευθεί τις σκέψεις τους να εγκαταλείψει το σχολείο και να αναζητήσει κάποιας μορφής απασχόληση στο εξωτερικό. Του γράφετε ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail) με τη μορφή επιστολής στο οποίο α) εκθέτετε την άποψή σας σχετικά με την πρόθεσή του να αφήσει το σχολείο και β) του υποδεικνύετε τι θα μπορούσε να κάνει για να ανανεώσει την πίστη του στον εαυτό του και την αξία της εκπαίδευσης. Επίσης του μεταφέρετε κάποιες ιδέες-προτάσεις για το πώς θα καταφέρει ένας νέος άνθρωπος να περιορίσει την πιθανότητα να βρεθεί αντιμέτωπος με την ανεργία.

Οι Έλληνες χικικομόρι, άρθρο του Δημ. Θεοδωρόπουλου (Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino το Σάββατο 16 Μαρτίου 2013) – υπέστη διασκευή

Ο πρώτος λέγεται Τζουν. Ο δεύτερος Χίρο. Ο τρίτος Κέντζι. Δεν γνωρίζονται μεταξύ τους, αλλά έχουν ένα κοινό – εκτός από το ότι έχουν όλοι υπέροχα ιαπωνικά ονόματα: έχουν αποσυρθεί από τη ζωή και δεν είναι καν 25. Δεν ασχολούνται με τίποτα. Κλείνονται στο πατρικό τους για μήνες, αρνούνται να βγουν από τις προστατευμένες παιδικοεφηβικές κρεβατοκάμαρές τους. Συμπεριφέρονται σαν φοβισμένα μικρά παιδιά που έχουν εγκαταλειφθεί σε ένα σκοτεινό δάσος. Μερικοί παίζουν βιντεογκέιμ. Οι υπόλοιποι μπαίνουν στο Internet και ξεχνούν να βγουν. Ορισμένοι άλλοι διαβάζουν βιβλία και πίνουν μπίρα ή σόσου, την ιαπωνική εκδοχή της βότκας. Είναι η χαμένη γενιά της Ιαπωνίας και απαριθμεί εκατομμύρια αναχωρητές. 

Ο Τζουν, ο Χίρο και ο Κέντζι αναφέρονται στο βιβλίο «Shutting Out the Sun: How Japan Created Its Own Lost Generation» του Μάικλ Ζιλεντζίγκερ. Πρόκειται για τα θύματα της οικονομικής κρίσης της Ιαπωνίας τη δεκαετία του 1990. Οι χικικομόρι, όπως ονομάστηκε αυτή η περίεργη φουρνιά ηττημένων παιδιών, που φοβήθηκαν τη ζωή, πρoτού καν τη ζήσουν, είναι ήδη παλιά, μακρινά νέα.

«... Η Ελλάδα, η Ιταλία, η Ισπανία και η Πορτογαλία έχουν ίσως την καλύτερα μορφωμένη νέα γενιά στην ιστορία τους. Οι γονείς έχουν επενδύσει χρήματα, τα έκαναν όλα όπως έπρεπε, και τώρα, την ώρα που αυτοί οι άνθρωποι είναι έτοιμοι να δουλέψουν, η κοινωνία τούς λέει “δεν έχουμε θέση για εσάς”. Δώσαμε χρήματα για να διασώσουμε τις τράπεζες, αλλά κινδυνεύουμε να χάσουμε μια γενιά», δήλωσε υψηλόβαθμος αξιωματούχος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ο οικονομολόγος Ρίτσαρντ Φρίμαν, επίσης, έχει μιλήσει εδώ και χρόνια για τη χαμένη γενιά της Αμερικής, όλους αυτούς που βγήκαν με φοιτητικά δάνεια στην αγορά εργασίας για να γίνουν οι βολικοί interns 20/20/20 (20 ετών, 20 ώρες την ημέρα, 20 δολάρια την ημέρα) των αμερικανικών επιχειρήσεων.

Ασφαλώς δεν μπορείς να συγκρίνεις μήλα με πορτοκάλια. Η κοσμοθεωρία της Ιαπωνίας είναι διαφορετική, πιο σιωπηλή, πιο εσωτερική, πιο υπόκωφη από τη δική μας. Η αμερικανική κρίση είναι επίσης διαφορετική, από την ισοπεδωτική ελληνική.

Έχει, λοιπόν, η Ελλάδα μια «χαμένη γενιά;». Και ποια είναι αυτή; […] Οι σημερινοί έφηβοι; Οι μεγαλύτεροί τους κατά μία-δύο δεκαετίες;

Πώς θα μεγαλώσει αυτή η γενιά; Τι χρειάζεται για να μη γίνει μια αβοήθητη, φοβισμένη, ανώριμη, ανούσια, μονίμως εξοργισμένη, οξύθυμη ομάδα ανθρώπων; […]

«Neets: μια νέα γενιά στο περιθώριο» (https://tvxs.gr/news/ellada/ektos-agoras-ergasias-kai-ekpaideysis-169-ton-neon-eos-24-eton) 18.12.2013

Eκτός αγοράς εργασίας, εκπαίδευσης ή κατάρτισης, βρίσκεται το 16,9% των νέων έως 24 ετών στην Ελλάδα, σύμφωνα με έρευνα του Κέντρου Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΚΑΝΕΠ) της ΓΣΕΕ και του Πανεπιστημίου Κρήτης, σε συνεργασία με την εταιρεία δημοσκοπήσεων Greek Public Opinion (GPO) και το Ινστιτούτο Ηλεκτρονικής Δομής και Λέιζερ (ΙΗΔΛ) του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ), που παρουσιάστηκε σε ειδική εκδήλωση στο δήμο Ιλίου.

 H Ελλάδα τοποθετείται στις πρώτες θέσεις εντός της «ΕΕ των 28» αναφορικά με τους NEETs (young people not in education, employment or training). Με τον όρο NEETs περιγράφεται ο νεανικός πληθυσμός μίας χώρας, ηλικίας 15 έως 24 ετών, που απέχει από κάθε διαδικασία εκπαίδευσης, κατάρτισης και απασχόλησης, δηλαδή είναι «απών» από κάθε μείζονα θεσμική μέριμνα του κοινωνικού κράτους.

«Οι NEETs, αν και δεν αποτελούν νέο φαινόμενο, εντούτοις, τόσο τα υψηλά ποσοστά παρουσίας τους όσο και η περιφερειακή συγκέντρωσή τους, που εντοπίζεται κυρίως στα κράτη μέλη του ευρωπαϊκού Νότου, καταδεικνύουν, σαφώς, την άμεση διασύνδεση του φαινομένου με τις δυσμενείς συνέπειες της πολυεπίπεδης κρίσης και με τις ακολουθούμενες μεθόδους δημοσιονομικής εξυγίανσης», επισημαίνει η έρευνα.

Σύμφωνα με τα ευρήματα στην Ελλάδα παρατηρείται αύξηση κατά 50% του ποσοστού των NEETs, κατά την περίοδο της κρίσης. Οι γυναίκες αποτελούν την πλειοψηφία των «αποκλεισμένων» ατόμων.

Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο

Οι νέοι με χαμηλό ή μεσαίο μορφωτικό επίπεδο διατρέχουν υψηλό κίνδυνο να περιέλθουν σε κατάσταση NEET, καθώς, επίσης, οι νεαροί μετανάστες, τα άτομα με αναπηρία, οι νέοι με πολύ σοβαρά προβλήματα ψυχικής ή σωματικής υγείας  και όσοι εμφανίζουν βεβαρημένο οικογενειακό ιστορικό (π.χ. μακρόχρονη ανεργία μελών της οικογένειάς τους).

H οικογένεια διαδραματίζει το βασικότερο υποστηρικτικό ρόλο για τους NΕΕΤs, βοηθώντας τους οικονομικά και ψυχολογικά, ώστε να συνεχίσουν την προσπάθειά τους για εύρεση εργασίας, ενώ παράλληλα λειτουργεί ως «προστατευτικό πλαίσιο» που περιορίζει - ως ένα σημείο - συναισθηματικές εξάρσεις ακραίας μορφής που ενδέχεται να οδηγήσουν σε παραβατικές συμπεριφορές - κάτι που δεν φαίνεται να συμβαίνει σε άλλες χώρες της Ευρώπης, όπως π.χ. στην Αγγλία.

Ψηφιακοί πόροι για τη ραψωδία Ζ της Ιλιάδας (Ἓκτορος καὶ Ἀνδρομάχης ὁμιλία)

Προκειμένου να ακούσετε μια οπτικοποιημένη ανάγνωση του διαλόγου Έκτορα-Ανδρομάχης από την ηθοποιό Φ. Κομνηνού, αξιοποιείστε τον σύνδεσμο:
https://www.youtube.com/watch?v=ZKyKJeB1PZk

Ακούστε το τραγούδι "Έκτορας και Ανδρομάχη" σε στίχους Ιάκωβου Καμπανέλλη και μουσική του Μάνου Χατζιδάκι. Ερμηνεύει ο Λάκης Παππάς στο δίσκο "Παραμύθι χωρίς όνομα" (έτος κυκλοφορίας 1965): https://www.youtube.com/watch?v=qBpRfnrxUcg

Τέλος, μπορείτε να δοκιμάσετε το παιχνίδι της σύνδεσης λόγων και προσώπων (Ποιος είπε τι; Η Ανδρομάχη ή ο 'Εκτορας;):

https://learningapps.org/watch?v=pz0k3d2tn16

Αρχαία Ελληνικά Β΄Γυμνασίου - Ενότητα 6η

Μετάφραση του κειμένου της ενότητας 6 Η ευθύνη για την παιδεία των νέων

ΣΩ. Αλλά εσύ, όμως, ισχυρίζεσαι, Μέλητε, ότι ασχολούμενος με τέτοια διαφθείρω τους νέους;

Ακόμη κι αν γνωρίζουμε, βέβαια, ποιες είναι οι διαφθορές των νέων·

και συ πες αν ξέρεις ότι κάποιος έχει γίνει εξαιτίας μου είτε από ευσεβής ανόσιος είτε από συνετός αλαζόνας.

ΜΕΛ. Και βέβαια, μα το Δία, ξέρω εκείνους τους οποίους  εσύ έχεις πείσει να υπακούν σε εσένα περισσότερο παρά στους γονείς τους.

ΣΩ: Το ομολογώ, όσον αφορά τουλάχιστον την παιδεία· γιατί το γνωρίζουν ότι γι’ αυτό νοιάζομαι.

Οι άνθρωποι για την υγεία περισσότερο τους ιατρούς υπακούν παρά τους γονείς·

και στις συνελεύσεις του λαού, βέβαια, όλοι οι Αθηναίοι υπακούν σε αυτούς που λένε τα πιο συνετά παρά στους συγγενείς τους.

Και στρατηγούς δεν εκλέγετε όποιους ενδεχομένως θεωρείτε ότι είναι οι πιο συνετοί στα στρατιωτικά;

Λοιπόν, δεν σου φαίνεται ότι είναι και τούτο περίεργο, ότι εξαιτίας αυτού να αντιμετωπίζω εκ μέρους σου κατηγορία που επισύρει την ποινή του θανάτου, επειδή για το μεγαλύτερο αγαθό στους ανθρώπους, για την παιδεία, θεωρούμαι από μερικούς ότι είμαι ο καλύτερος;

Άσκηση: να κλιθούν τα επίθετα του αρχαίου κειμένου «εὐσεβοῦς» «σώφρονος» και το ουσιαστικό «γονεῦσι».