Κείμενο Ν.Ε. Γλώσσας για την Α' Γυμνασίου (Α3 και Α4)

Μοναξιά μου όλα», άρθρο της Λένας Παπαδημητρίου (Πηγή: Protagon.gr, 12.04.2020)  - υπέστη διασκευή

Υπάρχει ένα αδιαμφισβήτητο πλεονέκτημα στο να ζεις μόνος μέσα στην πανδημία. Κάθε φορά που μπαίνεις στο σπίτι και κλείνεις πίσω σου την πόρτα –με την προϋπόθεση ότι θα πλύνεις σχολαστικά τα χέρια σου και τα πόμολα– είσαι απόλυτα προφυλαγμένος από την Covid-19. Ούτε ασυμπτωματικοί ούτε super spreaders καραδοκούν στο διπλανό δωμάτιο. Ξαπλώνεις στον καναπέ και απολαμβάνεις το καταναγκαστικό cocooning σου.

 Και πριν από την έλευση του κορονοϊού, η νέα ατομικότητα, αυτή που τόσο ευλαβικά υπηρετεί ο 21ος αιώνας, είχε θωρακιστεί από τη νέα τεχνολογία. Με ένα smartphone ή ένα laptop και λίγη καλή διάθεση, μπορούσες να καταστήσεις τη μοναχική ζωή σου μια απόλυτα κοινωνική εμπειρία. Χωρίς το στίγμα του μονόχνοτου, του προβληματικού, του «γεροντοπαλίκαρου», του εργασιομανούς ή της cat lady. Μόνο που ο SARS-CoV-2 διέρρηξε τις ευαίσθητες ισορροπίες.

 «Δεν είναι μοναξιά αυτό που βιώνω» μου αναφέρει 55χρονος, στέλεχος πολυεθνικής, διαζευγμένος με δύο μεγάλα παιδιά (που ζουν στα δικά τους σπίτια). «Μοναξιά βιώνεις όταν νιώθεις αποκομμένος από τους άλλους, όταν φοβάσαι ότι βρίσκονται κάπου μαζί, χωρίς εσένα. Ίσως βέβαια τώρα να πρόκειται για μια άλλη, μια συλλογική μοναξιά». […]

«Άλλο είναι το πρόβλημά μου στην καραντίνα» σημειώνει. «Με τον εγκλωβισμό και τον συνεχή βομβαρδισμό από οθόνες, νιώθω διαρκώς σαν να ζω σε μια παχύρρευστη ομίχλη. Ξυπνώ το πρωί και βρίσκομαι σε μια μόνιμη θολούρα… Οι οθόνες μπλέκονται με τα όνειρα, δεν ξέρεις πια τι είναι αληθινό και τι είναι βίντεο, ταινία ή μήνυμα σε κάποιο chat. Όταν δεν βλέπεις όλη μέρα άλλα πρόσωπα, λείπει πλέον το ενεργειακό κομμάτι της φυσικής παρουσίας που σε βοηθά να ξεχωρίσεις τι είναι οθόνη και τι πραγματικότητα. Μπλέκονται όλα σε έναν ομοιογενή, υπνωτικό αχταρμά». Ενδεχομένως, το βαρύτερο πλήγμα για όσους διαβιούν μόνοι είναι η απώλεια της ανεξαρτησίας στην κοινωνική τους ζωή. […]

 «Δεν νιώθω μόνη, νιώθω ανελεύθερη» τονίζει 48χρονη σινγκλ, ιδιωτική υπάλληλος. «Είμαι εκ φύσεως σπιτόγατος. Στην κανονική μου ζωή, προ κορονοϊού δηλαδή, μπορούσα άνετα να μη δω άνθρωπο για ένα ολόκληρο δεκαήμερο. Τώρα η αίσθηση ότι δεν μπορώ να βγω από το σπίτι με καταπιέζει αφάνταστα. Έχει χαθεί η χαρά τού μένω μόνη, αυτό το ανοίγω την πόρτα μου ό,τι ώρα θέλω και βλέπω τους φίλους μου».

[…]

 Ίσως ο SARS-CoV-2 να είναι ο απόλυτος «υπενθυμητής σχέσης» («relationship reminder»), όπως το λένε οι ειδικοί. Ακόμα και οι τηλεοπτικές διαφημίσεις στην εποχή του lockdown σε φέρνουν αντιμέτωπο με υπέροχες πυρηνικές οικογένειες, τρυφερά βρεφικά πατουσάκια και ιδεώδη ζεύγη. […]

 Πάρ’ το απόφαση! Αν ανήκεις στη διαρκώς διογκούμενη δημογραφική ομάδα των διαβιούντων κατά μόνας (οι οποίοι από 153 εκατομμύρια το 1996 έφτασαν παγκοσμίως τα 277 εκατομμύρια το 2011, μία αύξηση δηλ. της τάξεως του 80% μέσα σε 15 χρόνια), είναι πολύ πιθανό να εκδηλώσεις στερητικά συμπτώματα από την έλλειψη οξυτοκίνης («της ορμόνης της αγάπης»). Μπορεί δε να έχεις ήδη αρχίσει να ζηλεύεις τους διπλανούς (πενταμελής οικογένεια, μαζί και η γιαγιά) που σκοτώνονται όλη μέρα.

Δεν απουσιάζουν βέβαια και εκείνοι που χάρη στον SARS-CoV-2 εφόρμησαν με ακόμη μεγαλύτερη ζέση σε μια καλοκουρδισμένη, οικόσιτη joie de vivre. «Η πανδημία με έστρεψε σε ό,τι αγαπώ περισσότερο» μου αναφέρει 40χρονη δημοσιογράφος. «Μου αρέσει να ξαναβλέπω και να ξαναδιαβάζω τα αγαπημένα μου. Από τις πρώτες μέρες του εγκλεισμού, το σπίτι γέμισε από τη μουσική του Νίνο Ρότα καθώς έβλεπα τις ταινίες του Φελίνι τη μία μετά την άλλη. […]

Όλοι από όσους μίλησα αποφαίνονται ότι μπορείς να δεις την τελεία απομόνωση και σαν μια μοναδική ευκαιρία για διαχείριση της κρίσης χωρίς περισπασμούς: «Όταν είσαι τελείως μόνος, έχεις το χρόνο και το χώρο να το αφήσεις όλο αυτό να κατακαθίσει μέσα σου. Όταν είσαι με άλλους, δεν κοιτάς εντός». Αντιγράφω μία συμβουλή από έναν μετρ του είδους, τον αμερικανό εξερευνητή Ρίτσαρντ Μπερντ, που το 1934 πέρασε οικειοθελώς ολομόναχος έναν ολόκληρο ανταρκτικό χειμώνα: «Εκείνοι που επιβιώνουν με μια δόση ευτυχίας είναι όσοι μπορούν να τρέφονται σε βάθος από τα νοητικά τους αποθέματα, ακριβώς όπως τα ζώα σε χειμερία νάρκη από το λίπος τους».

Λεξιλόγιο:

cocooning: χαλάρωση, «χουχούλιασμα» στο σπίτι

cat lady: ηλικιωμένη, μοναχική γυναίκα που προσφέρει φαγητό και προστασία σε γάτες

διέρρηξε: «έσπασε», (δια)τάραξε (Στον Ενεστώτα το ρήμα είναι «διαρρηγνύω»)

αχταρμάς:ανακάτεμα

σινγκλ: ανύπαντρος

joie de vivre: χαρά της ζωής

περισπασμός: διάσπαση της προσοχής ή του ενδιαφέροντός μας από ένα συγκεκριμένο αντικείμενο, στόχο, προσπάθεια

Ασκήσεις:

1)      Ποιες είναι, σύμφωνα με το κείμενο, οι αρνητικές συνέπειες και ποια τα πιθανά θετικά αποτελέσματα από την απομόνωση των ανθρώπων κατά την περίοδο του κορονοϊού;

2)      Να βρείτε τη δομή της 1^ης παραγράφου του κειμένου.

3)      Να μετατρέψετε την απλή πρόταση «Εγώ είμαι μόνος» σε ελλειπτική, σύνθετη και επαυξημένη.