Ν.Ε. Γλώσσα Β' Γυμνασίου (Β4)

Διαβάστε την παρακάτω επιφυλλίδα. Ποιες οι δικές σας σκέψεις και συναισθήματα για το τέλος της φετινής σχολικής χρονιάς; Γράψτε ένα σύντομο κείμενο.  

«Το άδοξο τέλος του σχολείου», επιφυλλίδα της Λένας Παπαδημητρίου στο Protagon. gr 17.05.2020

[…]  «Πολύ άδοξο το τέλος του σχολείου για τα παιδιά της Γ’ Λυκείου», μου εξομολογείται καθηγήτρια σε δημόσιο λύκειο της Αθήνας. «Όλο αυτό που συμβαίνει τους στερεί το δικαίωμά τους να πουν αντίο. Ο αποχαιρετισμός αυτός είναι πολύ σημαντικός, ειδικά για τα παιδιά που φέτος βιώνουν το οριστικό τέλος της σχολικής ζωής τους. Ο γιος μου, που διαβάζει για τις Πανελλαδικές, θέλει να πάει στο σχολείο, όχι τόσο για τα μαθήματα, αλλά για να μπορέσει να πει ένα “γεια” στους συμμαθητές και τους καθηγητές του. Το σχολείο είναι ένας ολόκληρος κόσμος. Είναι τεράστια απώλεια να χάσεις το τέλος της χρονιάς: τις πλάκες με τους καθηγητές, τα μπουγέλα (που δεν επιτρέπονται, αλλά κάθε χρόνο γίνονται), τις εξόδους, τα σχέδια για το πρώτο “ενήλικο” καλοκαίρι».

[…]

Για όσους διαβάζουν πυρετωδώς για τις Πανελλαδικές, χάνεται και αυτή η ενδυναμωτική προσδοκία του πρώτου ξέφρενου, «ενήλικου» μετά. «Τελειώνω το σχολείο και αισθάνομαι ότι όλο αυτό δεν έχει γίνει ομαλά, ότι κάτι δεν έχω χορτάσει», μου λέει άλλη 18χρονη νεαρή από δημόσιο σχολείο της Αττικής. «Κανονικά θα κάναμε μια γιορτή, θα ντυνόμασταν, θα βγάζαμε φωτογραφίες και, όποιος ήθελε, έναν λόγο για το τι του άφησε το λύκειο… Ειδικά όταν διαβάζεις γα τις εξετάσεις και πέφτεις καμιά φορά ψυχολογικά, είναι ωραίο να ονειρεύεσαι τις διακοπές, το πρώτο αυτό καλοκαίρι… Φέτος, όμως, δεν έχω τι να περιμένω, είναι όλα στον αέρα…».

«Seniors, έχουμε γλυκόπικρα νέα όσον αφορά την αποφοίτηση της τάξης του 2020». Έτσι ξεκινούσε το μέιλ που έλαβε προ ημερών η 18χρονη Δάφνη, Ελληνοαμερικανίδα που φοιτά στο Berkeley High στην Bay Area τού Σαν Φρανσίσκο. «Επειδή χάνουμε φέτος ακόμα και το prom, το χορό που περιμένουμε όλοι εδώ και χρόνια, το σχολείο μου έχει προσλάβει μια εταιρεία digital marketing να μας διοργανώσει τουλάχιστον μια διαδικτυακή τελετή αποφοίτησης!».

 Το παραπάνω μέιλ περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, οδηγίες για το πώς οι seniors (δηλαδή οι της Γ΄Λυκείου) θα παραλαμβάνουν κατά αλφαβητική σειρά την τήβεννο και τη λοιπή εξάρτυση για την ψηφιακή αποφοίτηση που θα λάβει χώρα στις 12 Ιουνίου και θα ανέβει στο YouTube. Οι γονείς της τι λένε; «Μου έχουν πει να κάνουμε κάτι εδώ στο σπίτι, αλλά prom με τη μαμά και τον μπαμπά;». «Οι ίδιοι άλλωστε έχουν πιο σοβαρά θέματα να λύσουν» συμπληρώνει, εξηγώντας μου τις οικονομικές δυσκολίες που έχουν ανακύψει.

Σημειωτέον ότι η απώλεια του προαναφερθέντος «prom» είναι ιδιαίτερα τραυματική για τους αμερικανούς εφήβους (κάτι παραπάνω από σαφές για όποιον έχει δει αμερικανικό σινεμά και αμερικανική τηλεόραση). Διόλου τυχαίο ότι το Διαδίκτυο έχει φέτος κατακλειστεί από (συχνά λίαν κιτς) βίντεο από θλιμμένους/ες αποφοίτους με σμόκινγκ και τουαλέτες ζαχαροπλαστείου να κοιτούν απορημένοι/ες τον φακό μέσα από την κουζίνα του σπιτιού τους. Μάλιστα, η πλατφόρμα Zoom προσφέρει και ειδικά πλουμιστά φόντα για prom.

[…]

Και σε πολλά ελληνικά σχολεία γίνονται σήμερα υπόγειες διαβουλεύσεις για την αποκατάσταση αυτής της απουσίας, π.χ. σύλλογοι γονέων καταστρώνουν σχέδια για τη δημιουργία αποχαιρετιστήριου φιλμ (με όλα τα παιδιά να λένε ένα “γεια” από το υπνοδωμάτιό τους), ενώ σε κάποια ιδιωτικά παλεύουν ακόμα να διασώσουν ό,τι μπορούν από το γκλάμουρ του «commencement» της Γ΄Λυκείου. Ακόμα και νηπιαγωγεία και παιδικoί σταθμοί αγωνίζονται να ενορχηστρώσουν ένα μικρό αντίο (για να έχουν οι μπόμπιρες να θυμούνται κάτι παραπάνω από τη μαμά και τον μπαμπά να περιλούζουν με χλωρίνη το σπίτι).

 «Ο επίλογος της σχολικής χρονιάς είναι πάντα και σε όλες τις βαθμίδες σημαντικός. Όσο και ο πρόλογος», μου αναφέρει η διευθύντρια ιδιωτικού παιδικού σταθμού της Αθήνας. «Οι γιορτές και οι εκδηλώσεις δίνουν χρόνο και χώρο εντός μας, τόσο ως βίωμα όσο και ως διεργασία να συναντηθούμε και να αποδεχτούμε ένα τέλος. Το τέλος της συνθήκης που μας συντρόφευσε έναν ολόκληρο χρόνο. Γι’ αυτό υπάρχει συχνά συγκίνηση, γέλιο, κλάμα. Όλοι όσοι συμμετέχουμε, αναπολούμε, ανατρέχουμε, είτε θέλουμε είτε όχι, σε ό,τι τελειώνει, γιορτάζουμε, όμως, και με λίγο φόβο για το άγνωστο, την προσδοκία για την καινούργια αρχή».

 Παρατηρώ τον λίγο χλωμό από την κλεισούρα 12χρονο γιο μου, την ώρα που κάνει ένα ακόμα διαδικτυακό μάθημα. Φέτος τελειώνει το Δημοτικό (σε δημόσιο σχολείο) και υπό κανονικές συνθήκες θα απολάμβανε τον Ιούνιο τη γιορτή των «μεγάλων», που αποχαιρετούν και αλλάζουν εκπαιδευτική βαθμίδα και σχολείο. Η δασκάλα του κάνει ό,τι μπορεί για να τον στηρίξει, οι γονείς όλο και κάτι (ψηφιακό πάλι) θα σκαρφιστούμε. Είμαι σχεδόν πεπεισμένη ότι ουδείς μας έχει πάρει αληθινά πρέφα τι του έχει αφήσει (σε αυτόν και τους συμμαθητές του) η βίαιη διακοπή από το σχολείο…

Ίσως τελικά ο κορονοϊός να επιτέλεσε ένα θεάρεστο έργο. Απάλλαξε τους γονείς από αυτήν την εναγώνια κατασκευή «σούπερ γουάου» αναμνήσεων των τελευταίων ετών. Δεν χρειάζεται η αποφοίτηση της Στ’ Δημοτικού να εορταστεί σώνει και καλά με γύρο της Ισπανίας ή αυτή της Γ ΄Γυμνασίου με πάρτι και επίσκεψη στο CERN. Τα παιδιά χρειάζονται αυτό που τους στέρησε η πανδημία: τον απλό, «σάρκινο» αποχαιρετισμό μέσα στο σχολείο τους, με τους δάσκαλους, τους καθηγητές και τους συμμαθητές τους. 

Λεξιλόγιο:
prom: συντομογραφία της λέξης "promenade". Επίσημος χορός αποφοίτησης στα αμερικανικά λύκεια και κολλέγια
τήβεννος: μακρύ, ριχτό σκουρόχρωμο ένδυμα με φαρδιά μανίκια και διακοσμητικές ταινίες γύρω από τα μανίκια και το λαιμό που φορούν δικαστές και πανεπιστημιακοί σε επίσημες τελετές ή περιστάσεις καθώς και οι απόφοιτοι των κολλεγίων την ημέρα της αποφοίτησης
commencement: τελετή απονομής τίτλου σπουδών (απολυτηρίου από το σχολείο, πτυχίου)